25 Aralık 2011 Pazar

Karşılıksız Sevgi

İnsanlar çok bencil. Neredeyse bütün ilişkiler “almak” üzerine kurulu. Oysa bir kez karşılıksız yapılan bir iyiliğin tadını almış olsalar, böyle davranmazlardı belki de. Her akşam yolumu gözleyen sokak kedilerim var. Öğrenci harçlığımdan aldığım kuru mamalarla beslediğim. Bir zamanların ürkek kedileri… Şimdi ise kucağıma oturmaya çalışan, paçalarıma sürünen, karınlarından çok ruhları aç olan hayvancıklar. Keşke insanlar da sevginin değerini anlayabilse. Çöpten bile ekmek bulabiliriz belki ama sevginin bir bedeli yok. Arayarak bulunmaz ki o. O ancak verilirse kabul edilir. Zorla sahip olunamaz.
Her günümü güzelleştiren pisiciklerim iyi ki var. Bazen yanağıma kondurduğu küçücük bir öpücükle sevgisini hissettiren arkadaşlarım iyi ki var. Bir de “O” var, herkese ve her şeye zaman ayırabilirken bana zaman ayıramayan, hep yorgun olan… Belki de bencillikleri yüzünden insanoğluna bu kadar uzak olmak istemem, onlara güvenememem. Dilerim bir gün herkes gerçek sevgiyi tadar…

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder