25 Aralık 2011 Pazar

Karşılıksız Sevgi

İnsanlar çok bencil. Neredeyse bütün ilişkiler “almak” üzerine kurulu. Oysa bir kez karşılıksız yapılan bir iyiliğin tadını almış olsalar, böyle davranmazlardı belki de. Her akşam yolumu gözleyen sokak kedilerim var. Öğrenci harçlığımdan aldığım kuru mamalarla beslediğim. Bir zamanların ürkek kedileri… Şimdi ise kucağıma oturmaya çalışan, paçalarıma sürünen, karınlarından çok ruhları aç olan hayvancıklar. Keşke insanlar da sevginin değerini anlayabilse. Çöpten bile ekmek bulabiliriz belki ama sevginin bir bedeli yok. Arayarak bulunmaz ki o. O ancak verilirse kabul edilir. Zorla sahip olunamaz.
Her günümü güzelleştiren pisiciklerim iyi ki var. Bazen yanağıma kondurduğu küçücük bir öpücükle sevgisini hissettiren arkadaşlarım iyi ki var. Bir de “O” var, herkese ve her şeye zaman ayırabilirken bana zaman ayıramayan, hep yorgun olan… Belki de bencillikleri yüzünden insanoğluna bu kadar uzak olmak istemem, onlara güvenememem. Dilerim bir gün herkes gerçek sevgiyi tadar…

18 Aralık 2011 Pazar

Öyle bir hayal

Sıkıntılı ve yorucu sınav dönemlerinde tek bir hayalim oluyor…


Güneş sarısı badanalı bir odada, bir köşede yumuşacık koltuğumda otursam… Elimde bir aşk romanı olsa-sonu güzel bitenlerden- , yanımda mevsime göre sıcak ya da soğuk içeceğim, kucağımda mırıl mırıl bir kedi ve fonda Fikret Kızılok olsa mesela. Kitap okumayı o kadar çok seviyorum ki. Binlerce kitapla birlikte ıssız bir adaya düşmek isterdim. Bazen kendimi öyle kaptırıyorum ki, kitaptaki kahraman ben olup çıkıyorum. Onunla beraber sevinip onunla beraber üzülüyorum. Bazen kalp atışlarım hızlanıyor, bazen içimi sıkıntılar basıyor. Her kitap ayrı bir dünya oluyor. Bambaşka karakterlere bürünüp bambaşka hayatlar yaşıyorum.

Keşke hayallerimiz bir gün gerçek olsa… *Resim: Müfide Kadri "Kitap okuyan kadın"

Başlarken...

Bu dünyadaki en önemli şey belki de paylaşmak. Paylaşmadıktan sonra ne duyguların, ne düşüncelerin ne de sahip olunanların bir önemi var. Ben de paylaşmaya başlayacağım artık.